"dagboek"

Mec 💕 26-5-2013
Mec
Onze eerste basset (Bas) was echt mijn vriendje. Als kind kon ik alles met hem. We speelde doktertje of kappertje. Echt een geweldige basset. Maar helaas toen ik 12 was is hij op 13 jarige leeftijd overleden. Arie (mijn vader) kwam in het verpleeghuis terecht. Nadat hij er uit kwam ging ik het ziekenhuis in. En eenmaal thuis zou en moest ik weer een basset. En Toos stemde gelukkig er mee in.
Zij miste het ook een maatje om mee te wandelen en te knuffelen. Ik ben op zoek gegaan op internet en kwam uit bij een fokker in kaatsheuvel.  Toevallig hadden zij een Petit griffon terug gehaald omdat het helemaal niet goed was gegaan bij de vorige eigenaar.  Mec had de laatste maanden in een schuur moeten wonen. Waar hij alles bij elkaar loeide. Hij mocht bij die mensen eerst aan tafel eten. Hij had zijn eigen stoel en bord. En daarna word je in de schuur gestopt. De rede was dat hij de tv kabel had door gegeten. Toos en ik gingen samen Mec halen. En het was liefde op het eerste gezicht.
We hebben hem meteen mee naar huis genomen. Hij moest van Toos beneden slapen. Maar dit was voor onze eigennacht rust niet best. Dus lag hij al snel bij mij in bed. Je merkte aan hem dat hij een aardige rugzak had. Maar die had ik inmiddels ook. Ik was aardig depressief. Ik kon niet aan mijn uiterlijk wennen. Ik woog 26 kilo toen ik het ziekenhuis in ging en toen ik eruit kwam woog ik 50 kilo. Mijn prednison gezicht was vreselijk vond ik. Iedere keer als ik in de spiegel keek dacht ik wie staat daar nou….! Maar Mec daar deed ik alles voor. Ik moest hem uitlaten en zo kwam ik dus buiten en weer met mensen in contact. We trokken elkaar door de moeilijk periode heen. Mec was geweldig. Ik leerde hem van alles we waren onafscheidelijke.  Waar Mec was was ik. En andersom. 
Ik wilde graag gaan samen wonen met John. En met Mec. Maar Mec dacht daar heel anders over. Hij wilde liever bij Toos blijven wonen. We hebben het even geprobeerd maar helaas lukte het niet. Mec bleef bij Toos. Maar John en ik gingen gemiddeld 2a3 keer per week hem ophalen voor een rondje bos. We genoten daar allemaal van. En na het bos een lekker hapje eten bij Toos. Waar Mec van mij altijd wat lekkers kreeg. Helaas werd hij ziek. We merkte het toen we in het bos waren. Hij was aan het rennen geweest en op eens ging hij liggen en kwam niet meer over eind. We zijn midden in het pad gaan zitten. En na een tijdje kon hij weer op staan. We zijn rustig terug gelopen naar de auto. De dierenarts kwam er achter dat hij last van zijn hart had. We kregen een lading pillen mee en moesten het nog maar eens proberen. Maar al snel bleek dat het erger was dan wij dachten. Op zondag belt Toos mij op dat we moesten komen. Eenmaal bij Toos hebben we Mec in de auto getild en zijn we naar diergeneeskunde  gereden. Daar stonden ze ons al op te wachten. Mec werd gelijk aan de zuurstof gelegd. Helaas konden zij niks meer voor hem betekenen en hebben we mec moeten laten gaan.  Mec is ingeslapen op 26-5-2013
Ik mis je vriendje
 
 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

13.10 | 16:21

Dat weet ik niet. Ik heb dit bericht van www.hartpatienten.nl gehaald.

...
13.10 | 15:43

hoe oud is dit bericht?
Mw. Hoedemaekers is al zeker 2 jaar werkzaam in UMC Groningen.

...
22.12 | 12:26

Wauw! Wat fijn. Nooit geweten dat ze twee keer transplanteren. Gaat het goed met je?

...
22.12 | 12:20

Wauw dat is lang! Ben in 1998 voor het eerst getransplanteerd, en in 2014 nog een keer! Me eerste hart hield het dus 15 jaar vol!

...
Je vindt deze pagina leuk